Paroles de De clown

Ben Cramer

pochette album De clown
Voir sur Itunes

Date de parution : 03/05/2013

Durée : 0:03:46

Style : Pop



sonnerie téléphone portable pour De clown

Hij was maar een clown, in 't wit en in 't rood
Hij was maar een clown, maar nu is hij dood
Hij lachte en sprong, in 't felgele licht
Maar onder die lach zat een droevig gezicht

De herinnering blijft aan die clown met z'n lach
Hij heeft alles gegeven tot de laatste dag
Niemand kende de pijn van zijn stille
Verdriet
Want er was op het einde niemand die hij
Verliet

Hij woonde alleen, in een wagen van hout
Hij was maar een clown, en zo werd hij oud
Z'n hoed was te klein, en z'n schoenen te groot
Hij was maar een clown, maar nu is hij dood

Op een avond, hij viel, net als elke keer
Het publiek lachte luid, maar voor hem was het uit
Hij was maar een clown, in 't wit en in 't rood
Hij was maar een clown, maar nu is hij dood

Refrein, herhalen
Hij was maar een clown
In 't wit en in 't rood
Hij was maar een clown
Maar nu is hij dood

Hij lachte en sprong
In 't fel gele licht
Maar onder die lach
Zat een droevig gezicht

De herinnering blijft
Aan die clown met z'n lach
Hij heeft alles gegeven
Tot de laatste dag
Niemand kende de pijn
Van z'n stille verdriet
Want er was op het einde
Niemand die hij verliet

Hij woonde alleen
In een wagen van hout
Hij was maar een clown
En zo werd hij oud

Z'n hoed was te klein
En z'n schoenen te groot
Hij was maar een clown
Maar nu is hij dood

Op een avond, hij viel
Net als elke keer
Het publiek dat lachte luid
Maar voor hem was het uit

Hij was maar een clown
In 't wit en in 't rood
Hij was maar een clown

Maar nu is hij doodhij was maar een clown, in 't wit en in 't rood
Hij was maar een clown, maar nu is hij dood
Hij lachte en sprong, in 't felgele licht
Maar onder die lach zat een droevig gezicht

De herinnering blijft aan die clown met z'n lach
Hij heeft alles gegeven tot de laatste dag
Niemand kende de pijn van zijn stille
Verdriet
Want er was op het einde niemand die hij
Verliet

Hij woonde alleen, in een wagen van hout
Hij was maar een clown, en zo werd hij oud
Z'n hoed was te klein, en z'n schoenen te groot
Hij was maar een clown, maar nu is hij dood

Op een avond, hij viel, net als elke keer
Het publiek lachte luid, maar voor hem was het uit
Hij was maar een clown, in 't wit en in 't rood
Hij was maar een clown, maar nu is hij dood

Refrein, herhalen
Hij was maar een clown
In 't wit en in 't rood
Hij was maar een clown
Maar nu is hij dood

Hij lachte en sprong
In 't fel gele licht
Maar onder die lach
Zat een droevig gezicht

De herinnering blijft
Aan die clown met z'n lach
Hij heeft alles gegeven
Tot de laatste dag
Niemand kende de pijn
Van z'n stille verdriet
Want er was op het einde
Niemand die hij verliet

Hij woonde alleen
In een wagen van hout
Hij was maar een clown
En zo werd hij oud

Z'n hoed was te klein
En z'n schoenen te groot
Hij was maar een clown
Maar nu is hij dood

Op een avond, hij viel
Net als elke keer
Het publiek dat lachte luid
Maar voor hem was het uit

Hij was maar een clown
In 't wit en in 't rood
Hij was maar een clown
Maar nu is hij dood